Hij is terug!

Alweer 3 dagen achter elkaar hebben we hem gezien. Deze foto is gisterochtend rond half 12 genomen, en geloof ons, het heeft iets magisch om de zon opeens weer vanachter de berg te zien verschijnen.

Barcelona

Barcelona is een hippe stad. Dat is onze ervaring na vijf dagen rondslenteren, cultuur snuiven, tapas eten, wijn drinken én shoppen. Soms zeggen beelden voldoende, daarom een foto-impressie van een weekje Barcelona rond de jaarwisseling.

In Barcelona kun je niet om Gaudí heen. Van de kathedraal, de Sagrada Familia, hebben we geen mooie foto's aangezien hij in steigers staat (en de komende 30 jaar nog steeds). Parc Guell (ook Gaudí) is misschien wel mooier, en is extra indrukwekkend door zijn ligging op een heuvel aan de westkant van de stad.

Slechts een klein stukje van Gaudí's beroemde bank in Parc Guell.


Vanuit Parc Guell heb je een prachtig uitzicht over de stad.

Maar, bij Gaudí houdt het gelukkig niet op, en met een beetje rondzwerven kom je veel moois tegen. Bijvoorbeeld de Botanische tuin van Ferrater...


En vanaf hier weer een indrukwekkend uitzicht over de stad, welke kant je ook op kijkt

...en het Paviljoen van Mies von der Rohe


Op oudjaarsavond zochten we een leuke eettent in het oude centrum, in de buurt van de Ramblas. Makkelijk is anders, want de stad was om 8 uur overladen met mensen en iedereen leek op zoek naar een restaurant. Wij belandden uiteindelijk in één van de meest relaxte tenten om tot een uur of elf te zitten. Om 12 uur was er geen hevig vuurwerk op de Plaça de Catalunya, midden in het centrum, maar wel duizenden mensen en een ontspannen sfeer.

Aangezien op nieuwjaarsdag niets open is, hadden we een goede reden om een strandwandeling te maken vanaf het Forum-gebouw aan de noordelijke kant van Barcelona terug naar de stad.

het Forum gebouw




En, om deze serie foto's en het verhaal een beetje compleet te maken, nog twee moderne architectuur foto's:

De overdekte markt "Mercato Santa Catarina" (van Miralles). Een prachtig gebouw, met vooral een mooi dak. En binnen een enorm aanbod aan verse groente, fruit, vis, kaas, en spaanse chorizo.


Last but not least, de imponerende, indrukwekkende, maar van vorm ietwat dubieuze Torre Agbar. Een kantorengebouw aan de Diagonal, midden in Barcelona.

Bob

Wow.. wat is het heerlijk om een poosje in Nederland te zijn! We hebben een geweldige week achter de rug waarin we ongelooflijk veel gedaan hebben, en veel mensen hebben gezien. Zo'n week vliegt om, en ik zou best een paar dagen langer willen blijven. Maar een weekje Barcelona in het vooruitzicht is ook niet slecht.

Straks in Noorwegen zijn we een vette GPS rijker: voor diegenen die het niet weten, een apparaatje die altijd en overal precies weet waar je bent, en waar je naar toe moet. Als je je er genoeg in verdiept, althans.

Bob (zo heet hij bij deze) zal ons voortaan vergezellen tijdens langere wandel- en langlauftochten door onbekend terrein. Leuk! We kunnen dan door nog onherbergzamer gebied gaan trekken. En als we voortaan op stap zijn met Bob en de camera, kunnen we achteraf de precieze locatie van onze foto's nagaan. Daar zijn dan weer programmaatjes voor.

Om Bob te leren kennen zijn Bert, Leni, en ik net met hem op stap geweest, op zoek naar een grote schat op het Drouwenerzand (hier in Drente). Die schat zit er al jaren verstopt, en daar kom je alleen door naar verschillende punten te lopen (waypoints - vooraf opgeslagen in je GPS), waar aanwijzingen staan voor het uiteindelijke exacte coordinaat waar de schat ligt.
De schat is na anderhalf uur gevonden, op N52.57.AC0 / E 06.48.B2C. (natuurlijk geef ik het geheim van A, B en C niet prijs!).

Voor de geinteresseerde: check geocaching.com, als je ook met een gps op zoek wilt naar goud!

Na deze speurtocht heb ik Bob aan de computer gehangen, en de volledige track geimporteerd in Google Earth. Dan krijg je dit (en let vooral op de duidelijke zandverstuiving):

Dit leuke spelletje leidt natuurlijk tot serieuzer werk als we weer terug zijn in het hoge Noorden. Daar wordt zeer binnenkort meer over verteld.

Als afsluiter, iedereen ontzettend bedankt voor de 10 geweldige dagen in Nederland. Op naar een avontuurlijk 2009!

Sommarøy

Bezoek uit Nederland, en daarom aan ons de grote eer om in een strakke planning (tijdens de paar uurtjes daglicht) een stuk van de omgeving te laten zien. Het werd Sommarøy, omdat de rit er naar toe fantastisch is, en het plaatsje zelf in ieder jaargetijde iets magisch heeft. We hadden enorm veel geluk met het licht, de lucht en de kleuren terwijl we tussen 10.00 en 14.00 langs de fjorden tuften en uitwaaiden aan de open zee.

Volle maan

Voordat we donderdag naar het zonnige zuiden vliegen, hierbij nog een klein stukje winter. Midden overdag een felle, volle maan. Onderstaande foto's zijn rond een uur of één vanmiddag gemaakt, terwijl het snel weer donker werd (als je erop klikt, krijg je een grotere versie). De winter is mooi. Tot snel!

De Haka

Gisteravond zijn we naar een workshop geweest van Dennis: we leerden de haka, een traditionele expressievorm in de cultuur van de Maori bevolking in Nieuw-Zeeland, die wordt gebruikt om mensen van buitenaf te verwelkomen. Voor we begonnen met de haka, hebben we elkaars gezichten beschilderd zoals de Maori dat doen: één helft, met verschillende tekeningen voor mannen en vrouwen. Met ongeveer vijftien mensen en tien nationaliteiten leerde Dennis ons de tekst en bewegingen van de haka.

Zonder dat we Dennis' energie, overgave, bewegingen en geluid (en de combinatie daarvan) benaderden, lukte het ons na een half uur een behoorlijke haka neer te zetten. Heel bijzonder, zeker gezien we van te voren geen idee hadden wat ons te wachten stond.
Dennis weet op een mooie manier zijn cultuur te delen, samen met Viktoria en Taisja. Volgende week verhuizen ze terug naar Nieuw Zeeland. Wij gaan ze missen, maar we kunnen met veel plezier terug kijken naar een fantastisch jaar met ze. Kia Ora.

Aanpassingsvermogen

Vrijdagavond was er een feestje op de faculteit, na een phd-verdediging van een collega. Ik ben er de hele dag bij geweest en was flink onder de indruk van de intensiteit van zo'n dag (de verdediging neemt hier al met al 4 uur in beslag!). Aansluitend was er een leuk feest, waar Erik en ik samen naar toe gingen. Tijdens dat feest hoorden we dat er een skipiste open is in de omgeving. Toen we midden in de nacht door 15 centimeter verse sneeuw een stuk richting huis liepen, besloten we dat er nieuwe pistes gecheckt moesten worden.
Reden genoeg om deze zondagochtend vroeg op te staan voor een 2-uur durende rit naar Målselv. Tot nu toe hebben we nog niet geklaagd over de kou in het hoge noorden, maar zonder twijfel kunnen we zeggen dat we de koudste dag hebben meegemaakt sinds het afgelopen jaar. Toen we Tromsø uitreden was het nog -10, redelijk gauw werd het -14, met een lokaal record van -19!
Het skieen zorgde voor een flinke adrenalinekick, maar, het moet gezegd worden, het was echt bizar koud. Nu hopen dat de piste in de achtertuin ook snel weer open gaat.




Aanstaande dinsdag begint officieel de mørketid. De zon komt dan niet meer op (nu komt 'ie al niet meer boven de bergen uit) en dat blijft zo tot in de tweede helft van januari. Het is nog steeds licht tussen half tien en twee uur. Tot nu toe hebben we er bijzonder weinig last van, zelfs zonder visolietabletten en zonnebank-kuren. Beginnen we ons aan te passen aan deze noordelijke omstandigheden? Of moet je daarvoor ook kunnen doorskieeen met gevoelstemperaturen van rond -20?? In dat geval heeft Erik de test doorstaan.